çençin

hafta sonu dediğim gibi 3 günlüğüne tuzlaya kaçtım, daha büyük bir ev, daha sessiz bir ev, tanıdık kimse yok, arkadaş ortamı yok, yapacak çok bir şey yok; ama arada bunlarda gerekiyor demekki.

pazar akşamı amcalara dayılara iftar verdik, çok kalabalıktı biraz büyük bir aileyizde biz. annem cok yoruldu hazırlık yaparken, allahtan teyzemler yardıma geldiler bir gün önce. onlar yemeklerle ilgilenirken ben de ufaklıklarla ilgilendim. beyza ve eslem

çok tatlılar. beyza ,büyük olanı, her şeye sensinle(çençinle) cevap veriyor.
-beyzacım bırak onu!!
* beycacim birak onu çençin
eslem ise her şeye yaaaa diyor.
-eslem gel buraya canım benım
*yaaaaa
annemler çocukları dışarı çıkarmamı istediler bir ara başlarından atmak için. dışarı çıkardım. çimlere saldım çocukları hadı annenıze cıcek toplayın dıye. topladıklarından bir tanesini saçlarına taktım, annelerini unutup kendileri için çiçek toplamaya başladılar. çiçeği koparan yanıma geldi "tak hadi" diye. neyse sıkıldılar, tavuk gördüm komşunun bahçesinde oraya götürdüm onları. beyzanın ilk tepkisi
- ayy ben çice kıyamam!!! :)